Nestje

Je herkent me misschien niet, want ik was eerst blond en nu niet meer. Maar op dat andere feestje was ik ook. Ik ben Carla.

Hoi Carla! Ik herkende je niet meteen.

Dat komt wel vaker voor. Ik ben vorig jaar gescheiden en om een nieuwe start te maken heb ik mijn haar geverfd en van de stress ben ik nogal afgevallen.

Wat jammer, zeg, dat jullie uit elkaar zijn.

Ja ja, het gaat nu allemaal wel weer hoor. Maar laatst dacht ik wel, ik moet iets doen voor mezelf. Ik voel me weer fit en ik wil weer eens wat van de wereld zien.

Ben je op vakantie geweest?

Nee, niet op vakantie, maar wel naar Polen.

Wat moest je dan doen: niet op vakantie, maar wel naar Polen?

Ik wilde nog een keer een nestje met mijn hond. Die wilde ik laten dekken in Polen.

Heb je een speciale hond dan? Zijn er geen reuen in Nederland die jouw hond kunnen dekken?

Ja, nou, ja, die zijn er wel, maar ik wilde niet zo’n afgekloven reu hebben, die al heel veel nestjes rond heeft lopen in Nederland. Ik dacht: er moet wat vers bloed bij en toen heb ik een reu gevonden in Polen.

Dat is niet naast de deur.

Nee, en dan moet je ook nog eens heel snel er naartoe, hè. want je kunt niet gewoon naar Polen en dan je hond laten dekken. Je moet eerst wachten tot ze loops wordt en dan meteen naar de reu toe.

Ja natuurlijk, daar heb ik nog nooit over nagedacht. Ik heb geen honden, ik heb katten en geen kittenwens. En hoe ging dat dan met jouw hond?

Mijn hond werd loops en toen moest ik hupsakee naar Polen. Toen kwam ik daar bij die mensen met die honden. Hele aardige mensen. En ik logeerde bij hun in de tijd dat we aan het wachten waren tot hun reu mijn hondje wilde dekken. Maar dat wilde hij niet. ik denk dat het was omdat zijn moeder ook in dat huis woonde.

De moeder van wie?

De moeder van die reu. Die moeder vond mij raar, dat zag ik meteen. En die mensen zaten net allemaal helemaal in de stress, want er lag een oma in het ziekenhuis. Daar gingen ze de hele tijd naartoe. Omdat ik daar logeerde kon ik overdag een beetje voor het huishouden zorgen terwijl zij in het ziekenhuis waren. Als ze ‘s avonds thuis kwamen, dan had ik al voor het eten gezorgd. Dat kwam wel mooi uit.

En heb je nu een nestje?

Nee, het is niet gelukt. We zijn zelfs met mijn hond en die reu daar naar de dierenarts geweest. Want ik dacht misschien doen ze het wel op neutraal terrein, zonder dat die moeder er bij is, maar dat hielp helemaal niet. Maar het was niet voor niets, want ik ben helemaal alleen - met de hond natuurlijk - naar Polen geweest.